Boxing Day: de start van Eric Wauters’ hippische hoogmis…

Door Laurens Van den Wijngaert op 26 décembre, 2014 - 1:04

Vandaag, op tweede Kerstdag of wat de Engelstaligen ‘Boxing Day’ noemen, trekt de 34ste editie van Jumping Mechelen zich op gang. Vygo-redacteur Laurens Van den Wijngaert wordt er haast lyrisch bij en mijmert erop los…

Van kerstbomen en kwakkelweer over kippenvel tot Abba aan toe…

Geen zichzelf respecterend café zonder ijverig gutsende tapkraan. Geen start van het lente-opborrelend outdoorseizoen zonder Postelmans’ groene heerlijkheid. Geen hot- zonder dog. Geen begin van de zomer zonder ‘de Schuer’ z’n Rock Werchter. Geen fritten zonder overdadig opgekwakte mayonaise. Geen Pasen zonder de obligate, (vr)eetbare eieren.

Tradities
Wat zouden we zijn zonder? Nog zo’n Yin en yang zijn de week tussen Kerstmis en Oudjaar en de Memorial Eric Wauters. Beter bekend als Jumping Mechelen. Na bijna een gans jaar ingepalmd door de imposante Studio 100-musical ‘14-’18, slaan Yolande Wauters en haar dochters hun tenten op in en rondom de halve boog die luistert naar de naam Nekkerhal.

Gammele voetpadtegels
De overvolle parkings tussen het recreatiedomein Nekker, het cinemacomplex Utopolis en de overkant. Het aan en afrijden van paardenvrachtwagens, de ene al meer betaalbaar dan de andere. De verkleumde parkingvrijwilligers in dat kwakkelweertje. Die scheefgetrokken voetpadtegels aan het drukke kruispunt en vervolgens dat overdekte gangetje richting inkom met krakende houten vloer met her en der kerstbomen.

Hippisch dorpje
De B-piste die je meteen begroet bij het binnenkomen. Waar de jeugd zich vol overgave toont in de hoop een paar edities later te mogen aantreden in de hoofdpiste. Waar rood tapijt besprenkeld is met standen en winkels voor elke paardensporter en –houder wat wils. Met tussen de B- en A-piste het ‘terras’, de ‘plaza’, de grote ruimte voorzien van drank- en eetgelegenheden. Waar menig paardenliefhebber in de late uurtjes al eens een dansje wil placeren, al dan niet toonbaar op Facebook.

10690203_663116110452444_4701742097983054693_n

Gladiatoren op een Poels-bodempje
Kom je vervolgens in twee gesloten gangen langszij. Trappen omhoog. En daar ligt ie dan: een Poels-bodem die – hoe kan het ook anders – de perfectie benadert. Ingesloten door zittribunes, business-seats en stevig geprijsde VIP-tafels. Waar het publiek zich overdag en ’s avonds maar wat graag vergaapt aan het bloed, het zweet en de tranen van edele viervoeters en bijhorende tweevoeters. Hippische gladiatoren die onder het toeziend oog van Lucien Somers, Peter Bollen en trawanten in en uit de fel verlichte piste rijden.

Usual suspects
Geen Lucien zonder meetlint en sigaartje. Rookverbod of niet. Geen showdirecteur Peter Bollen zonder kostuum en walkie-talkie. Geen perslokaal zonder een Edith of een Dirk Caremans, lopende hippische encyclopedieën. Geen Jumping Mechelen zonder een allesziende Mark Wentein, een welbespraakte Frederik De Backer en de immer respect afdwingende grijze eminentie Leo De Vos. Om dan nog te zwijgen over de sanitaire managers (toiletdames en -heren), steevast hartelijk, ook al krijgen ze niet altijd even vriendelijke bezoekers met hoge plasnood over hun vloertje.

“Ssssspanning en ssssenzzzatiieeee”
Springgeweld op topniveau, elegant dansende paarden en het brute maar tegelijk oh zo precies aangestuurde mengeweld. Met tussendoor de vertederende Shetland-ponies die zonder omkijken en zonder schaamte in het verleden al wel vaker menig steward tegen de grond kwakten bij hun pogingen tot remmen. De ontelbare kerstbomen aan het plafond, de geluid- en lichtshow bij de prijsuitreikingen. Die typische stopzinnetjes van sommige omroepers met voorop “Sssssjjjjjtttt… Ssssspanning en ssssenzzzatiieeee… Ssssjjjtttt…” En de in het rondvliegende servietten op de laatste avond met als kers op de taart Abba’s ‘Happy New Year’…

Het ‘einde’!
De buitenwereld heeft geen idee van wat het voor paardenminnend België betekent. Ze malen er ook niet om. En da’s begrijpelijk. Zoals Leo De Vos in een interview met Vygo (wat we weldra publiceren) al zei: “in het licht van de wereld stelt het allemaal niet zoveel voor. Vergelijk het maar even met de grootte van de Champions League voetbal”. Maar voor ons, paardenliefhebbers, is een eindejaar zonder Eric Wauters’ geesteskind simpelweg ondenkbaar.

Veel succes aan alle ruiters, grooms, paardeneigenaars en het organisatiecomité! Veel plezier aan het publiek!

Ik ben er zeker van dat Eric daar boven mee geniet en ziet dat het weer goed is…

.

.

Laurens Van den Wijngaert

Laurens Van den Wijngaert is zaakvoerder van BackBone media, een communicatiebureau dat meerdere bedrijven en persoonlijkheden uit de hippische sector tot haar klanten mag rekenen. Daarnaast was…

Lees meer artikels door deze auteur >>

Lees meer: