Karakters: interview met dressuuramazone Eline Borrey De Coninck

Door Carl Dieryckx op 9 janvier, 2015 - 4:43

In de reeks “karakters” gaan we op zoek naar echte competitiebeesten, mensen ‘met karakter’ én met een groot hart voor paarden. Onze tweede « karakter » is Eline Borrey (tweemaal Belgisch vice-kampioen bij de Young Riders en lid van het bronzen EK-team in Compiègne). Zij kreeg in december 2013 te horen dat haar topper Don Warohn kampte met hartproblemen. Samen met dokter Van Loon zorgden ze voor groen licht en mocht Don Warohn na zes maanden terug competitie rijden.

481325_10150977178351445_1086422257_n

Bron: eurodressage.com

Ze werd knap derde op het BK bij de Young Riders maar kreeg nadien opnieuw slecht nieuws te horen. Het paard van haar vriend, Verrolyn, moest ingeslapen worden wegens een ongeneeslijk hoefprobleem. Daarenboven kreeg ze te horen dat Don Warohn opnieuw te kampen heeft met een andere vorm van hartproblemen, net zoals zijn opvolger Jackson die ook een hartafwijking blijkt te hebben. Desondanks die vele tegenslagen blijft ze voor de paarden vechten, haar dressuurstal BS Horses runnen én start ze dit jaar nog een masteropleiding in Dronten.

Laat je nu juist daarvoor een portie karakter nodig hebben…

Eind 2013 kreeg je slecht nieuws te horen. Jouw topper Don Warohn had te kampen met hartproblemen.

« Dat was echt een donderslag bij heldere hemel, want ik voelde daar eigenlijk niets van in training. Wanneer de tandarts langskwam voor Warohn, hem moest verdoven en eerst even luisterde naar zijn hart, merkte die op dat hij aan de linkerzijde een geruis hoorde ».

10308348_689622817758376_2428907212145986979_n
« Toevallig was de dierenarts bij ons aanwezig. Hij luisterde toen ook en zei me dat hij deze middag nog een afspraak zou regelen bij Dr. Van Loon. Het zweet brak me toen wel uit. Warohn heeft in 2010 endocarditis gehad maar dat was allemaal onder controle en aangezien hij in training heel goed liep, had ik het gevoel dat alles oké was. Ook door de regelmatige controles, verwachtte ik niet meteen opnieuw hartproblemen. »

“We moesten zo vaak op onderzoek dat er geen tijd was om te piekeren.”

Had je tijdens die lange periode van onderzoek en onzekerheid, geen zin om de strijdbijl neer te leggen?

« Het was heel lastig maar aan opgeven dacht ik niet. Ik wist wel dat Dr. Van Loon de beste is in zijn vak en dat gaf vertrouwen. Je zag ook niet echt aan Warohn dat hij doodziek was, ondanks dat vanbinnen de motor niet vlot draaide. Je blijft op dat moment ook focussen op het helpen van je paard en we moesten zodanig veel op onderzoek dat er geen tijd was om te piekeren. Ik had toen ook altijd wel het gevoel dat het goed zou komen, hij is te strijdlustig om zich bij zoiets neer te leggen. Warohn vecht daar zichtbaar tegen, dat gaf mij de moed om dat ook te doen. »

In augustus nam je met Warohn deel aan het BK bij de Young Riders. Startte je toen met een bang hartje, veel goesting of juist niet te veel verwachtingen?

10414500_714602628593728_6386317024655832535_n

Een overgelukkige Eline Borrey in Zandhoven

« We hadden hem eerst gestart in Zandhoven en daar haalde hij meteen een goede score. Ik had het besproken met de hartspecialist en die zei: als zijn onderzoek goed is, doe gewoon mee want Warohn is een paard dat graag werkt. Toen had ik zoiets van: oké, dit BK rijden we gewoon mee om te genieten. Het was een zeer emotioneel geladen wedstrijd en het klinkt cliché, maar tijdens de kür voelde ik echt dat Warohn alles gaf voor mij. Hij was opnieuw de oude. »

Een knappe prestatie (brons) op het BK moest toen alle tegenslag doen vergeten.. Maar dat duurde niet lang, vertel eens wat meer hoe de ‘rollercoaster’ terug op gang kwam?

« Ik weet dat de herfstperiode en het vallen van de bladeren steeds een moeilijke periode is voor hem, en ik hield mijn eigen hart al vast. Hij ging op training en in september liep hij nog steeds super en in zeer goede conditie. Hij ging toen elke drie maanden op controle en dat was allemaal mooi stabiel. Een paar weken later – in oktober – voelde ik dat hij zo snel zweette tijdens het rijden, iets wat hij normaal nooit doet. Ik liet bloed nemen en dat was allemaal prima dus dacht ik dat de problemen door het wisselen van seizoen kwam. Tijdens het rijden hield ik plots halt en begon hij helemaal te trillen ».

« Ik vond dat de assistente van de hartspecialist opvallend lang stil bleef… »

« Ik legde een controle vast en die zou zoals altijd onder het zadel gebeuren. Ik had hem in de kliniek opgezadeld en we deden het ekg-toestel aan. De assistent hartspecialist voerde de routinecontroles uit en keek op het scherm in de controlezaal. Ik vond dat ze zo lang stil bleef. Toen belde zij naar Dr. Van Loon en zei tegen mij dat ik hem beter even afzadelde en kwam kijken. Ze legde mij uit wat het was en ik wist dat de enige oplossing een operatie was aangezien Parzival (paard van de Nederlandse Adelinde Cornelissen) hetzelfde had en ook geopereerd moest worden. Ik vond het nog moelijker dan die eerste keer dat ik te horen kreeg dat hij hartproblemen had. Hij had zich zo knap door die eerdere periode gevochten. Warohn verdient zoiets niet, hij had al zoveel tegenslagen te verwerken gehad. »

Je beheert ook nog jouw eigen dressuurstal, is het niet aartsmoeilijk om positief te blijven en te zorgen dat de zaken blijven draaien?

« Eind 2013 moest hij stilstaan, dus viel dat beter mee dan de laatste keer. De eerste keer mocht hij gewoon thuis rusten, medicatie nemen en ging het dagelijkse leven ook gewoon door. Ik was er constant mee bezig maar er waren andere paarden die op wedstrijd moesten en dat spreekwoordelijke gat was er zo niet ».

904443_10151544249096445_295774595_o

« Nu in de winter zijn er geen andere wedstrijden en reed ik niet de dagen voor en enkele dagen na zijn operatie. Er was toen veel meer tijd om er aan te denken. Ook moest ik toen steeds bereikbaar zijn omdat Warohn na de operatie zeer onrustig was op stal. Ik wou daar dan ook veel bij hem zijn. Wij wonen op 3 km van de dierenkliniek, ik kon gemakkelijk over en weer om een paar paarden te rijden en dan terug bij hem te zijn. Gelukkig heb ik enorm veel steun en begrip gehad van de mensen hier bij ons op stal, sommige paarden hebben een paar dagen rust gekregen en anderen werden dan wat gelongeerd. Dat maakte een groot verschil. Ook mijn ouders en Thomas waren er elk moment dat ze konden, om mee te gaan of te helpen. Alleen zou dat nooit mogelijk geweest zijn. »

Je start dit jaar nog een masteropleiding. Dat kost heel wat tijd en energie, wat was de aanleiding voor die beslissing?

« Ik was klaar met mijn opleiding zelfstandig instructeur bij Syntra en ik had het gevoel dat ik nog veel meer kennis wou hebben. Niet enkel over het beheren van paarden maar ook over het beheer van het bedrijf. Ik wist al dat de opleiding Hippisch bedrijfsmanagement bestond in Nederland en ik had in de zomer al beslist dat ik die studie graag wou volgen. Wat me aansprak in die opleiding is dat het niet enkel opnieuw een paardgerichte studie is maar dat het hoofdzakelijk bedrijfsmanagement is met een paar hippische vakken. Eigenlijk was dat echt wel super dat ik tijdens die periode die opleiding had, want dat verlegde de focus. Toevallig ging het tijdens het paardgerelateerde vak over het hart en mogelijke hartproblemen. Daardoor kon ik alles beter plaatsen. »

“Het volgen van die opleiding verlegde de focus een beetje…”

Wat is het beste advies dat je kan geven voor mensen die telkens weer tegenslag kennen?

198571_10151189754536445_1008539971_n

Credits: Gaëlle Desmedt

« Heel cliché maar… nooit opgeven. « A winner is a loser who never gave up ». Geduld, hard werken en blijven geloven in het positieve, dat loont altijd. Dat is heel moelijk na veel tegenslagen en dat was bij mij ook zo, maar door de verplichting om verder te gaan met het leven danzkij de studie en de andere paarden thuis, gaf het een houvast om door te gaan.

“Geduld, hard werken en blijven geloven in het positieve, dat loont altijd.”

Dus vooral niet stoppen met het dagelijkse leven en de andere verplichtingen, maar die zo snel mogelijk weer oppakken zodat je aan die dagelijkse routine kan vasthouden. Dat gaf veel rust bij mij. Uit alles wat negatief is, kan je altijd iets positief halen. Probeer uit tegenslagen iets te leren zodat je in de toekomst die misschien voor bent of vroeger opmerkt. Ik heb enorm veel geleerd de afgelopen periode, wat alleen maar de andere paarden ten goede komt. »

 

Bron: Vygo – overname niet toegestaan / Credit foto’s: website BS Horses, Eurodressage.com, Gaëlle Desmedt

Carl Dieryckx

Carl Dieryckx is al sinds jonge leeftijd gebeten door de paardenmicrobe. Zijn passie voor het web en sociale media zorgden voor een nieuw initiatief in de paardenwereld…

Lees meer artikels door deze auteur >>

Lees meer: