McLain Ward uit kritiek op parcours WB-finale jumping: « ergste sport die ik ooit meegemaakt heb »

Door Carl Dieryckx op 22 avril, 2015 - 7:15

Eindelijk! We kennen onze wereldbekerwinnaars na een volledig jaar strijden. De tickets voor Las Vegas waren duur en begeerd, en uiteindelijk liep een Zwitser en een Britse met de hoofdprijs weg. Steve Guerdat won met Albfuehren’s Paille de finale in de jumping, en bij de dressuur stond er terug geen maat op Charlotte Dujardin en Valegro. (Klik hier voor de resultaten)

Naast de gedachte dat we hier een historisch moment maar half zo sterk beleefd hebben – door de afwezigheid van Totilas – kwam bij ons ook de kritiek binnen op het aartsmoeilijke jumping parcours. Jos Verlooy vertelde eerder al aan Sporza dat hij het tweede parcours « er over vond » (de jonge Belg werd knap vijfde), en na afloop van de wereldbekerfinale reflecteerde de Amerikaan McLain Ward nog even na op zijn Facebook pagina.

« Nu en dan reflecteer ik na grote evenementen of kampioenschappen en schrijf ik dit neer op Facebook. Meestal om mensen en paarden te bedanken die me succesvol gemaakt hebben, en ik besef ook dat ik dan best niet reageer op controversiële onderwerpen. Maar voor de reflectie op de wereldbekerfinale van dit jaar moést ik een uitzondering maken. Voor mij was het de ergste sport die ik ooit op een kampioenschap heb mogen meemaken. Ik ben altijd de eerste om naar mezelf te kijken, maar ik heb me nog nooit zo gevoeld. Eerlijk, ik vond geen énkele manier om de proef op een voorwaartse, veilige en vlotte manier te rijden. Dat probleem stelde zich niet enkel bij mezelf voor, heel wat andere ‘groten’ hadden dezelfde moeilijkheden. Zelfs de uiteindelijke kampioen had het erg moeilijk op de laatste proef, en ‘crashte’ door twee oxers. Ik heb nog nooit zoveel paarden en ruiters moeilijkheden zien hebben. Het was deze keer niet de hoogte of de breedte die het probleem vormden, maar de afstand en richting naar bepaalde hindernissen. Net zoals ruiters en trainers naar zichzelf moeten kijken, verwacht ik dit ook van de parcoursbouwer (wie ik respecteer). Een parcours moet een bepaalde moeilijkheidsgraad bevatten, maar het moet ook zorgen voor een mooie en faire sport. My most heartfelt congrats to Steve, no more deserving champion, a great guy and rider. Well done. On to the next. » (Bron: Facebook McLain Ward)

steve

Steve Guerdat had alle moeite van de wereld om zijn Albfuehren’s Paille over de oxers te sturen. Foto Credits: (c) Tom Donoghue

Hij was niet alleen in zijn redenering. Zelfs Marcus Ehning liet aan Noelle Floyd weten dat hij de eerste twee dagen volledig oneerlijk vond. Het is niet onbegrijpelijk dat het parcours op een iets moeilijker niveau staat dan een reguliere Grand Prix, want daar wordt nog steeds het verschil gemaakt met een Global Champions Tour bijvoorbeeld. Het circuit dat er voor gekend staat financieel vermogen harder te belonen dan sportief vermogen. Elk heeft zijn voor- en nadelen, maar de FEI moet er toch voor zorgen dat het wereldbekercircuit niet nog meer aan interesse inboet. Vooral bij ruiters welteverstaan. Voor het immense prijzengeld moeten die ruiters het niet doen. Als de wereldbeker wedstrijden ook nog eens de reputatie krijgen van gevaarlijke parcours voor te schotelen, versnellen ze de dreigende leegloop alleen maar verder… to be continued!

Wat denk jij? Laat het weten in de reacties onderaan! 

Foto credits: (c) Tom Donoghue

Carl Dieryckx

Carl Dieryckx is al sinds jonge leeftijd gebeten door de paardenmicrobe. Zijn passie voor het web en sociale media zorgden voor een nieuw initiatief in de paardenwereld…

Lees meer artikels door deze auteur >>

Lees meer: