Opinie: De ‘jumping money train’. En wie trekt aan de noodrem?

Door Laurens Van den Wijngaert op 23 septembre, 2014 - 11:50

gLOBAL-mcDe aap is uit de mouw. Of beter: het geld is in de vetpot. Vanaf komend seizoen voeren GCT-eigenaars Jan Tops en Frank McCourt een teamcompetitie in, welke tijdens ieder GCT-weekend telkens op vrijdag wordt uitgevochten en kan rekenen op een extra prijzenpot van 7,5 miljoen Euro. Ligt het aan ons of lijkt de ‘money train’ in jumpingland op hol geslagen? Want wie springt nog voor eer en vaderland als elders een jaarsalaris voor het grijpen ligt?

« Maar wie weet wat ‘McCourt Global’ in petto heeft. Misschien zijn ze wel begaan met een democratisch deelnemersveld en zien ze de gevaren in van een te hoge prijzenpot en een te breed verspreide kalender » – Niet dus…

« Maar wie weet wat ‘McCourt Global’ in petto heeft. Misschien zijn ze wel begaan met een democratisch deelnemersveld en zien ze de gevaren in van een te hoge prijzenpot en een te breed verspreide kalender », aldus Vygo-redacteur Carl Dieryckx in het artikel ‘Wat het GCT-aandeel van McCourt betekent voor de springsport’, gepubliceerd op 25 juni. Een paar maanden later berichtten we op Vygo dat McCourt het groots zag, heel groots. En kijk, gisteren werd bevestigd wat in de wandelgangen al een tijdje te horen was: Global Champions Tour voegt een teamcompetitie toe aan elke GCT-vrijdag (op zaterdag wordt de Grote Prijs GCT-manche verreden, red.). Niet dus, Carl… Helaas.

« De laatste paar jaar lijkt de slinger de andere kant op te zwaaien. Echter steeds meer mensen stellen het grote geld openlijk in vraag. »

Begrijp me niet verkeerd, ‘money makes the world go round’. Ik ben niet naïef. Na Formule 1, voetbal, tennis en golf onderging ook jumping een verregaande mondialisering en professionalisering. Dus nood aan geld. Tonnen geld. Maar de laatste paar jaar lijkt de slinger de andere kant op te zwaaien. Echter steeds meer mensen stellen dat grote geld openlijk in vraag. Ruiters zoals Kevin Staut en Philippe Le Jeune (in ‘Kersvers mede-eigenaar Global Champions Tour ziet het groot. Nee, nog groter’, 4 september) vragen zich af hoe het te midden van de miljoenen Euro’s gesteld is met het paardenwelzijn en ruiterethiek. Om dan nog te zwijgen van de internationale agenda en de paardenhandel die menig sportman z’n weg kruisen. Kan topsport ook incluis paardenwelzijn en ethiek? Ziehier een eerste hamvraag.

GCT versus FEI

Geen kwaad woord over het originele concept. Elke GCT-vrijdag wordt een competitie verreden tussen zogenaamde ‘clubs’, bestaande uit vier ruiters waaruit telkens twee ruiters gekozen worden. Daar knelt niet het schoentje. Persoonlijk zie ik dat veel liever dan een krachtproef of godbetert een ‘ride and drive’ in een drukke indoorhal met rumoerige tractoren en, wat had u gedacht, zenuwachtige paarden. En in de beginjaren leek Global Champions Tour inderdaad een verrijking voor de sport. Maar steeds vaker botsten FEI-tornooien, bijvoorbeeld Nations Cup-wedstrijden, met GCT-concoursen. Naast het feit dat enkel de hippische wereldtop en door de organisatie uitgenodigde – laat ons eerlijk wezen – meer geld dan talent bezittende ruiters welkom waren, werd de agenda het grote probleem.

RolexGS1280370

Geld versus sport

Dat doet geld wel vaker: roet in het sportieve eten gooien. Recent zagen we dat bij Christian Ahlmann op de Wereldruiterspelen in het Franse Normandië. Hij pakte vroegtijdig z’n biezen, ook al maakte hij veel kans om in de ‘Final Four’-finale te belanden. Ahlmann koos voor Spruce Meadows waar hij een gooi kon doen naar de Rolex Grand Slam-bonus. De ‘must read’ aanrader van deze week is dan ook het opiniestuk van Horses.nl-hoofdredacteur Dirk Willem Rosie getiteld ‘Financiële scheefgroei’. De meer dan ervaren Nederlander omschrijft het treffend: « Aan de andere kant: kun je het een topruiter verwijten dat hij het WK-bijltje erbij neergooit als een volgprijs op het wereldkampioenschap 135 euro bedraagt? Als een toppaard negen loodzware rondes moet springen voor het geld dat zijn ruiter op een driesterrenwedstrijd ook kan verdienen? »

Iedereen doorziet de promotionele berichten van de Global Champions Tour en beseft dat de lovende woorden van Ludger Beerbaum en Scott Brash met een korrel zout moeten worden genomen. Althans dat hoop ik. Want zij die mee aan tafel mogen, klagen immers nooit. Hoe zou u zelf zijn? « A new era of exciting new football-style club competitions heralding the start of a show jumping revolution in 2015 ». En verderop lezen we de bescheiden woorden: « Global Champions Tour revolutionised the sport when it was launched in 2006 and the new League will once again transform the landscape, attracting new fans around the world, media and sponsors. Prize money for the whole season next year will rocket to around €20 million in total for the thrilling club competitions and the individual competitions ».

Voortaan dan maar elke toeschouwer thuis achter de beeldbuis?

Aan superlatieven geen gebrek: « I think it is going to be really exciting for the viewers and the fans, and if an owner buys a club they are obviously going to want to have the best riders and horses in their club, so it opens up the market into buying and selling riders, and I think this becomes very interesting and strategic. If our sport can keep evolving, it can be spoken about and viewed along with the likes of golf, tennis and football ». Excuseer? Voor de kijkers en de fans? Laten we er de voorbije editie van Jumping Antwerpen bij nemen, goed? Dat was ook een Global Champions Tour-manche. Aan vip-tenten en business seats geen gebrek. Aan dure catering evenmin. Gewone zitplaatsen voor de gewone man? Heel wat minder. Of wat te denken van de recente Stephex Masters? Aan organisatorische genialiteit geen gebrek. Het evenement verdiende meer dan alle lof en is ons inziens een lang leven beschoren. Hoedje af! Maar ook daar minder (kijk)ruimte voor het grote publiek.

« Er is geen rechtstreeks verband tussen de vele miljoenen aan prijzengeld en het grote geluk van het publiek, laat staan de zogenaamde democratisering en toenemende populariteit van de sport. »

Het publiek doet er niet meer toe

En da’s verdorie logisch. Het grote geld, beste Ludger, beste Scott, heeft geen ene moer te maken met ‘Jan met de pet’. Er is geen rechtstreeks verband tussen de vele miljoenen aan prijzengeld en het grote geluk van het publiek, laat staan de zogenaamde democratisering en toenemende populariteit van de sport. Of om het met de woorden van iemand uit het organisatiecomité van Jumping Antwerpen te stellen: « We zouden meer publiekstribunes kunnen zetten, maar die zijn niet alle dagen volzet. Enkel de hoofdrubrieken kunnen rekenen op enige belangstelling ». Anders gezegd: met publiekstribunes alleen hou je het kostenplaatje niet overeind. Zo komen we op een oud zeer. Een medaille met twee zijden. Want geen topsport zonder geld maar geen groot, breed publiek zonder toegankelijkheid en betaalbaarheid.

Hoe lossen we dit op?

Dient de internationale paardensportfederatie bij te sturen? Of moet de FEI het GCT-opbod in haar eigen evenementen volgen en navenant het prijzengeld ook in eigen huis optrekken? Of laten we alles gebeuren, een zichzelf regulerende, vrije markt? Hoe overleven kleinere tornooien en vrijwel alle ruiters buiten de top-100 op de wereldranglijst in deze omstandigheden?

Is de pionier maar tevens ook slokop genaamd Global Champions Tour een voorbeeld en een zegen voor de springsport of ondergraaft het net diezelfde sport? Aan discussievoer alvast geen gebrek…

.

Laurens Van den Wijngaert

Laurens Van den Wijngaert is zaakvoerder van BackBone media, een communicatiebureau dat meerdere bedrijven en persoonlijkheden uit de hippische sector tot haar klanten mag rekenen. Daarnaast was…

Lees meer artikels door deze auteur >>

Lees meer: