Opinie: Wat we moeten leren uit de dood van AD Camille Z en collega’s

Door Laurens Van den Wijngaert op 12 décembre, 2014 - 5:05

Met de euthanasie van AD Camille Z, het paard van Athina Onassis, na een val op het internationaal springconcours van Genève, barst het internet uit haar voegen met verhitte discussies over dierenwelzijn in de paardensport en meer specifiek springsport en steeplechase. Paardensportlui die de verbale degens kruisen met niet-paardensportlui. Beiden even – in theorie alvast – grote dierenvrienden. Toch staan ze lijnrecht tegenover elkaar. Een steeds weerkerend gegeven bij elk gelijkaardig betreurenswaardig ongeval…

De onwetende meute die schreeuwt…
Laat ik meteen met de deur in huis vallen. Beide zijden van de discussie hebben boter op het hoofd. Laat ik beginnen met zij die ook nu weer van de daken schreeuwen hoe barbaars paardensport is. Die vaak onwetenden beseffen niet hoeveel die dieren op topniveau gekost hebben en dat ze dus heus niet slecht verzorgd en omkaderd worden. Da’s pure logica. Want wie in godsnaam zou een paard waarvoor tienduizenden Euro’s tot een paar miljoen werden neergeteld slecht behandelen?

Maar wat ik me vooral dan afvraag: springen die voorvechters van dierenwelzijn even snel en heftig op de barricaden wanneer ze in de straat waar ze wonen een Shetland pony zien staan verkommeren? Spreken ze de eigenaar aan? Informeren ze de bevoegde instanties met evenveel vuur als dat ze op internet nu hun gal spuwen? Storten ze, net als ik, per jaar honderden Euro’s aan verschillende dierenorganisaties? Vingen ze al eens een ezel of verwaarloosde pony op, net als ik?  Neen, helaas niet. Want tussen de soep en de ‘patatten’ snel op Facebook een foto van een mishandeld dier posten met de commentaar « Vreselijk dat mensen zoiets doen! » is nu eenmaal makkelijker en geeft het knagend geweten de vereiste instant minimum voldoening.

Kortom: ligt u wakker van dierenwelzijn? Begin dan bij u op de hoek van de straat. Die Shetland pony die niet een paar miljoen Euro’s kostte en z’n dagen slijt op dat stukje omheinde aarde waar hij dag in dag uit als levende GFT-bak wordt gebruikt door z’n eigenaar, heeft uw bekommernis veel meer nodig dan AD Camille Z en collega’s.

10628821_627233647402434_9042227888955925648_o

En dan is er het paardensportwereldje.
Schrikken ze echt wanneer ze al die onwetenden hun ongefundeerde kritiek zien spuien? Meen je dat nou? Denk even na. Wat krijgen zij te zien of te horen over de paardensport? Ze zien een reportage over ‘groot geld’ in de fokkerij waarbij VRT of VTM Zangersheide en Ludo Philippaerts bezoekt. Ze horen her en der immense bedragen voor ‘Belgische paarden’. Of ze zien Tom Waes van een paard bij Peter Postelmans donderen. Hoe wordt het beeld gevoed dat de man in de straat over de paardensport heeft? Waarop moet hij zich baseren?

Een paar jaar terug schreef ik het al, toen op Equestro.be: dat is onze eigen schuld! Toen naar aanleiding van Philippe Le Jeune die niet de trofee van Sportman van het Jaar won. Nochtans was hij kersvers wereldkampioen. Voor de tweede opeenvolgende keer leverde België een wereldkampioen springen. En toch viel ons aller paardensport uit de media- en prijzenboot. Opnieuw. Iedereen in het wereldje schreeuwde moord en brand. Net als nu, met de dood van AD Camille Z.

Sorry hoor, maar dat is onze eigen, dikke schuld. Echt wel. Want wat vertelt de paardensport aan het breed publiek? Promoten we? Informeren we? Neen. We zijn een – oh zo graag – gesloten wereldje van ons-kent-ons. Het zal ons worst wezen hoe de buitenwereld over ons denkt. Want met informatie en promotie valt elders geen geld te verdienen. Imago opbouwen en onderhouden? Nooit van gehoord. Maar dan wel schrikken als die anderen ons nu aanzien als dierenbeulen. Kom nou zeg…

Slotsom… Voor Camille en al die anderen…
AD Camille Z is heus niet het eerste laat staan het laatste paard dat het leven zal laten in of naast de piste. Dat is doodzonde, ja. En het klopt – laat ons verdorie eerlijk zijn en dat luidop toegeven – dat het merendeel van de paardenbevolking beter verdient! Een deel van hen wordt zelfs verwaarloosd, mishandeld. Vooral zij in het particulier, recreatieve circuit. En het klopt dus dat ook de paardensport, zelfs die op het allerhoogste niveau, veel meer aandacht voor dierenwelzijn mag, neen moet hebben! Veel meer. Maar daaraan moet eenieder van ons werken! Zowel Athina Onassis, haar collega’s, wedstrijdofficials van LRV-niveau tot en met de top, internationale en nationale paardensportfederaties als u en ik. Iedereen! En wel nu meteen! Enkel daarmee doen we Camille en haar miljoenen edele viervoeter-collega’s de eer en het respect aan dat ze – verdomme – dringend verdienen!

Maar laat dus het compleet nutteloos heen en weer roepen op internetfora ophouden. Dat eenieder voor z’n eigen deur veegt. Dan gaan we er al een heel stuk op vooruit. Ik dank u.

.

Laurens Van den Wijngaert

Laurens Van den Wijngaert is zaakvoerder van BackBone media, een communicatiebureau dat meerdere bedrijven en persoonlijkheden uit de hippische sector tot haar klanten mag rekenen. Daarnaast was…

Lees meer artikels door deze auteur >>

Lees meer: